ویژه نامه غدیر....

    

( روایات مربوط به خلفای چهارگانه)

دلایل اثبات مذهب تشیع:

و اما پس از پایان آیات مربوط به خلفای چهار گانه می رسیم به بحث اثبات مذهب تشیع و در زیر دلائل اثبات مذهب تشیع را می آوریم :

دقت شود که برخی از ادله ای که برای اثبات مذهب تشیع آورده می شود فقط مربوط به امام علی علیه السلام است و بعضی مربوط به پنج تن است و بعضی مربوط به 12 امام است و خود خواننده باید آنها را تشخیص دهد.این مطلب هم دقت شود که تقریباً تمام ادله یا از قرآن است یا از کتب اهل سنت.

***

1، مذهب شیعه را می توان از کتب اهل سنت اثبات کرد ولی برعکسِ آن ممکن نیست یعنی مذهب اهل سنت را نمی توان از کتب شیعه ثابت کرد و این خود یکی از برتری های مذهب تشیع بر اهل سنت است.به عبارت دیگر مذهب شیعه طبق منابع اهل سنت(هرچند منابع ضعیف و دسته چندم) قابل اثبات است ولی مذهب اهل سنت به هیچ وجه از منابع شیعه قابل اثبات نیست.

2،آیات بسیاری از قرآن کریم بر حضرت علی علیه السلام و مقام آن حضرت و یا پنج تن و مقام آنها دلالت می کند. از جمله مائده،55 ، انسان،5 به بعد ، آل عمران،61 و بسیاری از آیات دیگر.

3، در آیه 61 سوره آل عمران(آیه مباهله) حضرت علی علیه السلام ، به عنوان نفس پیامبر نام برده شده است.حال آیا برای جانشینی پیامبر شخصی غیر از نفس پیامبر شایستگی دارد؟!

4، تصریح خودِ خلفای سه گانه به برتری امام علی علیه السلام و حتی کمک گرفتن از آن حضرت در مسائل علمی و سیاسی و گفتن جملاتی مثل :

لولا علی لهلک عمر

اگر علی نبود عمر قطعاً هلاک می شد.(جمله ای که خود عمر گفته)

 

 

 


5، داستان غدیر خم که در کتابهای بسیاری از اهل سنت وارد شده است و آیات 3 و 67 سوره مائده هم به آن اشاره دارد یکی از مهم ترین دلایل اثبات مذهب شیعه می باشد که شکی در تواتر آن از طریق شیعه و سنی نیست.

6، اگر کسی با تاریخ اهل بیت آشنا باشد و آن را مطالعه بکند متوجه می شود که اهل بیتِ ما هرکدام اعلم زمان خود بوده است و برتری آنها نسبت به دیگران کاملا محسوس بوده است و به هیچ وجه برتری آنها و افضل بودن آنها قابل انکار نیست .تا جایی که بعضی از علمای اهل سنت به این مطلب اذعان کرده اند.(رجوع شود به شرح نهج البلاغه از ابن ابی الحدید ج1 ص 3 که می گوید:قَدَمَ المفضول(ابابکر) علی الافضل(علی علیه السلام))

 قرآن نیزدر سوره ی یونس در آیه 35 در پیروی از دیگران چنین می فرماید :

اَفَمَنْ یَهْدی إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لا یَهِدِّی إِلاَّ أَنْ یُهْدى‏ فَما لَكُمْ كَیْفَ تَحْكُمُونَ

پس         کسی که به سوی حق پیروی می کند سزاوارتر است مورد پیروی قرار گیرد یا کسی که هدایت نمی شود مگر آن که خود هدایت شود.پس چه شده است شما را که این گونه حکم می کنید؟

 

 

 

 

 

 

 


7، سیره عملی هر یک از ائمه و نحوه عمل آنها و احادیث و روایاتی که از آنها وارد شده است همگی دال بر امامت آنها می باشد.افرادی که دارای چنین اعمالی و چنین سخنانی هستند می توانند امامت امت اسلام را بر عهده بگیرند.

نهج البلاغه از کیست؟صحیفه سجادیه از کیست؟دعای ابوحمزه، کمیل، و عرفه از کیست؟ کتاب توحید مفضل از کیست؟ آیا از غیر امامان شیعه است؟

8، همین که در زمان ائمه 12 گانه ، آنها مورد توجه مردم و حکومتها بوده اند این نشان دهنده این است که آنها افراد عادی نبوده اند بلکه موقعیت به خصوصی داشته اند.

9، مبارزه علی علیه السلام با عمرو بن عبدود و به قتل رساندن او دال برعظمت و شجاعت علی علیه السلام و شایستگی او در امور است.عمرو فردی بود که در جنگ خندق وقتی مسلمانان را با حقارت دعوت به مبارزه می کرد هیچ کس جرات نداشت به پیکار با او برود مگر علی که سه بار از پیامبر کسب اجازه کرد تا نهایتاً پیامبر به او اذن داد و علی آبروی اسلام را با شکست وی حفظ کرد.نقل است در هنگام رویارویی علی (ع) با عمرو پیامبرچنین جملاتی فرمودند:

 

بَرَزَالاایمانُ کُلُهُ الی الشِرکِ کُلِه

تمام ایمان در مقابل تمام شرک آشکار شد

همچنین فرمودند: ضربة علىّ یوم الخندق افضل من عبادة    الثّقلین

      ضربت علىّ علیه السّلام در روز خندق برتر از عبادت جن  و انس است.

 

 

 

 

 

 

 


10، به دنیا آمدن حضرت علی علیه السلام در کعبه نشانه ی فضیلت بالای این مولود بوده است که خداوند چنین اذنی را به مادر حضرت عطا فرموده تا در خانه ی خودش وضع حمل کند.آیا جز آن امام کسی در کعبه به دنیا آمده است؟!آیا این مطلب اشاره به اعجاز چنین تولدی نیست؟ به دنیا آمدن حضرت علی علیه السلام درکعبه در مسجد الحرام به نقل کتابهائی از اهل سنت مثل حاكم در مستدرك - حافظ گنجى شافعى در كفایه الطالب - الفصول المهمه - اسد الغابه و شهادت آن حضرت در مسجد کوفه افتخاری است که شامل هیچ کسی نشده است.جالب است که بدانید نماز شخص مسافر ، هم در مسجد الحرام و هم در مسجد کوفه تمام است.

11، حضرت علی ع لحظه ای گرفتار شرک نبوده است در حالی که خلفای سه گانه زمانی در زمره ی مشرکان بوده اند.که این مطلب در روایات شیعه و سنی نقل شده است.

12، این حضرت علی بود که در شب هجرت پیامبر، حاضر شد به جای پیامبر در رختخوابِ آن حضرت بخوابد و خود را در کام مرگ قرار دهد تا پیامبر بتواند از مکه خارج شود.این واقعه حادثه ای دیگر بود که حضرت از تمامیت اسلام یعنی حضرت محمد دفاع کرد. آیه 207 سوره بقره هم در شان آن حضرت نازل شد که:

 

 

 

وَ مِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ  وَ اللَّهُ رَءُوفُ  بِالْعِبَادِ

و از مردم کسانی هستند که جان خود را برای بدست آوردن رضای خدا می فروشند و خداوند به بندگان رئوف است.

 

 

 

 

 

 

 

 


13، حدیث ثقلین زیر بنای اعتقادی شیعیان است.در این حدیث پیامبر فرمود: همانا من دو چیز گرانبها و ارزشمند را بین شما برجا می گذارم : کتاب خدا و عترتم، دو چیزی که اگر به آنها چنگ زنید هرگز گمراه نخواهید شد.

در 129 کتاب از کتابهای اهل سنت حدیث فوق با کلمه ( و عترتی اهل بیتی ) نقل شده است.حال سوال این است که آیا مراد از عترت و اهل بیتِ پیامبر همه اهل خانه آن حضرت هستند؟

سوال :  اهل بیت که قرین قرآن هستند چه کسانی هستند و چه ویژگی هایی باید داشته باشند تا در راهنمایی انسانها هم تراز قرآن کریم باشند؟مهمترین ویژگی قرآن هدایتگریِ معصومانه و محفوظ بودن آن از هر گونه خطا و اشتباه است ، لذا عترت و اهل بیت نیز که هم تراز قرآن هستند باید دارای این ویژگی ها باشند و گرنه ذکر آنها در کنار قرآن توسط پیامبر کار صحیحی نمی بود زیرا  موجب ترغیب امت خود به پیروی از افرادی که در معرض خطا هستند می گردید.بنابراین عترت در آن حدیث شامل افراد غیر معصوم از نسل پیامبر نمی باشد.مخصوصاً با توجه به جمله انتهایی حدیث که می فرماید:( مادامی که به آن دو چنگ زنید هرگز گمراه نمی شوید ) که یاوری از قرآن و اهل بیت پیامبر را مایه ی هدایت می داند.

سمهودی که یکی از علمای اهل سنت است در کتاب جواهر العقدین می گوید : عترت و اهل بیت که تمسک به آنها در این حدیث واجب شده است ،کسانی هستند که به کتاب خدا دانا و عالم باشند و آنان کسانی هستند که بین قرآن و ایشان تا روز قیامت جدایی نخواهد بود تا در حوض بر پیامبر وارد شوند زیرا هرگز پیامبر تمسک به کسانی را که اطلاعی از قرآن ندارند ترغیب نمی کند.

در منابع اهل سنت روایاتی هست که مراد را

 

از اهل بیت مشخص کرده است.در جلد 7

 

صحیح مسلم صفحه 130 آمده است : عایشه

 

می گوید که پیامبر روزی هنگام صبح در حالی

 

که بر دوش ایشان عبایی بافته شده از موی

 

سیاه بود آمدند ، سپس حسن بن علی آمد و

 

او را زیر عبا قرار دادند ، سپس حسین آمد او را

 

نیز وارد نمودند ، سپس فاطمه آمد به او نیز

 

اجازه ورود دادند ، سپس علی آمد او را نیز

 

وارد فرمودند و آنگاه آیه انما یرید الله .... را

 

قرائت کردند.

در سنن ترمذی جلد 5 صفحه 361 از ام سلمه نقل شده است که : پیامبر کسایی را بر حسن و حسین و علی و فاطمه کشید و فرمود :

هولاء اهل بیتی و حامتی اذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا.

اینان اه     اهل بیت من و فرزندان من هستند رجس و پلیدی را از ایشان ببر و پاکشان کن و آنهم چه پاک کردنی

 

 

 

 

 

 


سپس ام سلمه گفت ای رسول خدا من هم با آنها هستم؟پیامبر فرمود تو بر راه خیر و خوبی هستی.

در مسند احمد بن حنبل جلد 11 صفحه 257 احمد از انس بن مالک نقل می کند که پیامبر اکرم پس از نزول آیه تطهیر به مدت 6 ماه هنگام طلوع فجر بر درِ خانه فاطمه حاضر می شد و صدا می زد :

 

 

 

هولاء اهل بیتی و حامتی اذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا.

اینان اهل بیت من و فرزندان من هستند رجس و پلیدی را از ایشان ببر و پاکشان کن و آنهم چه پاک کردنی

 

 


پس مراد از اهل بیت در حدیث ثقلین 5 تن آل عبا هستند و بقیه ائمه از طریق این 5 تن معرفی شده اند.با این حال نمی توان به معنی لغوی اهل بیت تمسک کرد و آن را شامل تمام افراد داخل خانه پیامبر دانست.

 

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 7 آذر 1389    | توسط: mahmood javadi    |    |
نظرات()