سخنرانی های اقای جوادی

 محرم 89-  مسجد محمدیه

جلسه سوم و چهارم

سخنرانیِ جلسه سوم، محرم 1389 ، مسجد محمدیه : صفات افراد لشگر یزید

صفت دوم : حرص(تکاثر و زیاد طلبی،درس دوم)

 

در جلسه گذشته این سوال مطرح شد که با وجود این همه سفارش در رابطه با دوری از حرص آیا ما نباید دنبال توسعه دادن روزیِ خود و خانواده مان باشیم و آیا نباید برای آینده پول ذخیره کنیم؟ در جواب به این سوال باید گفته شود که اگر خدا خصلتی را در وجود انسان قرار داده است بی حکمت نیست و اینکه انسان را موجودی حریص آفریده است حتما دارای فوایدی است همچنانکه هر صفتی در وجود انسان باشد همینگونه است.اگر انسان حریص نبود شاید به دنبال ضروریات زندگی هم نمی رفت همچنانکه اگر انسان نیاز به غذا داشت ولی گرسنه نمی شد ممکن بود اصلا به دنبال غذا نرود بنابراین خدا انسان را اینجور قرار داده که گرسنه شود.امام صادق علیه السلام به مفضل فرمودند : در خوردن و ... و تدابیر نهفته در آنها بنگر ، برای هر کدام از این افعال ، محرک و عاملی درونی پدید آمده.گرسنگی عامل خوردن است....اگر انسان گرسنه نمی شد و در درون ، تقاضای طبیعی برای خوردن نمی یافت بلکه از طریق دیگر به نیاز بدنش به غذا پی می برد چه بسا بر اثر سنگینی و کسالت و ... چیزی نمی خورد و در اثر آن لاغر و سپس هلاک می شد.

حال ما همین حرف را راجع به حرص میزنیم و می گوییم اگر انسان وظیفه داشت که برای خرج زندگی اش و دوری از فقر پول بدست آورد ولی حریص به جمع پول نبود شاید اصلا دنبال بدست آوردن پول برای بر طرف کردن نیازهای ابتدائی زندگی اش نمی رفت.

با مطالبی که بیان شد می توان نتیجه ای گرفت و آن اینکه حرصی که از آن نهی شده است دارای قیودی است و در واقع حرص با آن قیود مورد نهی قرار گرفته است و آن قیود عبارتند از : حرص در بدست آوردن هر آنچه که بالاتر از شان انسان است ،حرص در بدست آوردن مال از هر طریق ممکن ،حرص در بدست آوردن دنیا و در نتیجه فراموشی آخرت ،حرصی که موجب انجام ندادن واجبات شود ،حرصی که موجب فراموشی فقراء شود ،حرصی که موجب شود انسان از کمالات انسانی غافل شود ،حرصی که موجب انجام گناه شود ،حرصی که خدمت به خلق را به دنبال نداشته باشد ،حرصی که بخاطر سوء ظن به رزاقیت خدا باشد

خلاصه اینکه در دین مبین اسلام سفارشات زیادی در رابطه با بدست آوردن روزی و توسعه بر اهل و عیال و در نتیجه  بی نیازی از مردم و کمک به فقراء و بدست آوردن آرامش برای عبادت خدا شده است و حرص در این موارد غیر آن حرصی است که مورد نهی شارع است.در زیر سفارشات اسلام در رابطه با بدست آوردن روزی و توسعه آن را می آوریم تا مشخص شود که این کار ارتباطی با حرص مذموم ندارد : در آیه 77 سوره قصص آمده است : وَ ابْتَغِ فِیمَا ءَاتَئكَ اللَّهُ الدَّارَ الاَْخِرَةَ  وَ لَا تَنسَ نَصِیبَكَ مِنَ الدُّنْیَا  وَ أَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَیْكَ  وَ لَا تَبْغِ الْفَسَادَ فىِ الْأَرْضِ  إِنَّ اللَّهَ لَا یحُِبُّ الْمُفْسِدِینَ(77) یعنى در آنچه خدا به تو عطا كرده است سراى آخرت را بجوى، و سهم خود را از دنیا فراموش مكن، و نیكى كن همان گونه كه خدا به تو نیكى كرده است، و در زمین خواهان فساد مباش، بى‏تردید خدا مفسدان را دوست ندارد. (77)

و در آیه 61 سوره هود هم آمده است كه : هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكمُ‏ْ فِیهَا یعنى  او شما را از زمین به وجود آورد و از شما خواست كه در آن آبادانى كنید. در كتاب من لا یحضره الفقیه از شیخ صدوق كه یكى از كتب اربعه شیعه است بابى وجود دارد به نام باب شغلها ، كسبها ، در آمدها و صنعتها و در آن باب احادیثى وجود دارد كه در زیر به آنها اشاره مى شود :

 روایت اول :  جمیل بن صالح گوید: در مورد این آیه شریفه: رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً (بقره، 202) امام صادق علیه السّلام فرمودند: حسنه در آخرت رضا و خشنودى خداوند در آخرت است ، و حسنه در دنیا وسعت رزق و كسب و درآمد فراوان و نیك خلقى در دنیاست.

 روایت دوم : امام صادق علیه السلام فرمودند : كسى كه دنیاى خویش را بكلّى براى آخرت ترك كند از ما نیست و همچنین كسى كه آخرت خود را براى دنیایش.

روایت سوم : از امام هفتم روایت شده كه فرمودند : چنان براى زندگى دنیاى خویش تلاش كن كه گویا تا ابد زنده هستى، و براى آخرت خویش آنچنان كار كن كه گوئى فردا از دنیا خواهى رفت.

روایت چهارم : رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمود: بسیار خوب یاورى است بى‏نیازى براى تقوى.

روایت پنجم : عمر بن اذینه گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: خداوند محنت غربت كشیدن را براى طلب روزى دوست مى‏دارد.

روایت ششم : على بن عبد العزیز گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: دوست دارم ببینم مردى را كه مایل است براى پیدا كردن روزیش یا داراى شغلى است و براى یافتن روزى سحرخیز است، چرا  كه رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله در حقّشان دعا كرده و از خداوند درخواست كرده است كه امّت او را كه صبح زود بدنبال كسب روزى برمى‏خیزند بركت دهد.

روایت هفتم : پیامبر اكرم صلّى اللَّه علیه و آله فرمودند : هر گاه یكى از شما حاجتى داشت صبح زود آن را دنبال كند زیرا من از خداى خویش خواسته‏ام كه به كسانى كه از امّت من اوّل وقت به سر كار خویش روند بركت دهد.

روایت هشتم :  حمّاد لحّام، از امام صادق علیه السّلام روایت كرده كه فرمود: در طلب زندگى و معیشت سستى و كسالت بخرج ندهید و براستى پدران ما با سرعت بسوى آن مى‏رفتند و آن را مى‏جستند.

روایت نهم :  رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله مردى را براى حاجتى روان ساخت و او در آفتاب مى‏رفت، حضرت فرمود: در سایه حركت كن، زیرا بركت در سایه است. شرح: «مراد از آفتاب، ظاهرا بالا آمدن روز است كه آفتاب همه جا را فرا گرفته و مراد از سایه  صبح زود است كه سایه بسیار است. »

روایت دهم : امام صادق علیه السّلام فرمود: هر كس براى حاجتى خارج شود و بدون وضو باشد اگر حاجتش روا نشد كسى را جز خود ملامت نكند. شرح: «این خبر دلالت بر كراهت بدون وضو بدنبال حاجت رفتن دارد». روایت یازدهم : امام باقر علیه السّلام فرمود: من در باطن خود كینه‏اى احساس مى‏كنم با كسى كه كار و فعالیّت برایش دشوار مى‏نماید، به پشت در خانه مى‏خوابد و مى‏گوید خدایا روزى مرا برسان و در طلب رزق نمى‏رود به طور كلّى كار را كنار گذاشته و از آنچه خداوند به بشر ارزانى داشته است بهره نمى‏گیرد در حالى كه مورچگان از لانه خویش براى طلب روزى بیرون مى‏آیند.

روایت دوازدهم : امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود: خداوند متعال هر صاحب حرفه داراى امانت را دوست مى‏دارد.

روایت سیزدهم : محمّد بن عذافر از پدرش بازگو كرده كه گفت: امام صادق علیه السّلام هفتصد دینار بمن سپرد و فرمود: این را بكار بند و بدان كه من از روى حرص به مال این كار را نكردم بلكه دوست دارم كه خداوند متعال مرا ببیند كه مى‏خواهم از فضل او بهره‏مند گردم، عذافر گوید: آن مال صد دینار سود كرد در هنگام طواف به آن حضرت عرض كردم كه مال را صد دینار خداوند بهره داد، فرمود: جزء سرمایه‏ام قرار ده.

حکایتی در کتاب منتهی الآمال آمده است که: شخصی می گوید دیدم امام باقر علیه السلام در گرمای مدینه مشغول کار بود.با خود گفتم که خوب است او را موعظه کنم.پس سلام کردم و امام نفس زنان و عرق ریزان جواب سلام مرا داد.گفتم : خدا کارت را اصلاح کند ، خوب است بزرگی از بزگان قریش با چنین حالت در طلب دنیا باشد؟اگر مرگ بیاید و تو در این حال باشی کارت مشکل است.امام فرمود : به خدا قسم اگر مرگ در این حال مرا در یابد در طاعتی از طاعات خدا بوده ام که خود را از حاجت به تو و مردم باز داشته ام.وقتی از آمدن مرگ ترسانم که مرا در حالی که به معصیتی از معاصی الهی مشغول باشم فرا گیرد.

در روایتی در کتاب وافی آمده است که : از جمله وظایف شوهر نسبت به زن این است که هر میوه ای که همه مردم از آن می خورند باید به اهل بیتش بخوراند و خوراکی را که مخصوص ایام عید است و در غیر ایام عید به آنها نمی رساند در ایام عید به آنها برساند.

در کتاب نهج الفصاحه از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل شده است که : بهترین پولها پولی است که انسان برای نانخوران خود خرج کند.

در کتاب جامع السعادات از امام رضا علیه السلام نقل شده که فرمودند : سزاوار است مرد ، زندگی خانواده خود را توسعه بخشد.

در روایتی در کتاب عده الداعی از امام علی علیه السلام آمده است که : در هر شب جمعه مقداری میوه تهیه کنید تا فرزندان برای فرا رسیدن روز جمعه شادی و خوشحالی کنند.

با توجه به احادیث بالا متوجه می شویم که اسلام چقدر نسبت به بدست آوردن روزی و توسعه آن تاکید دارد.علاوه بر این ، دعاهائی که در منابع روائی در رابطه ی با توسعه روزی وجود دارد مثل تعقیب نماز عشاء ، این مطلب را می رساند که بدست آوردن روزی بیشتر اشکالی ندارد البته مادامی که به حرص مذموم نینجامد.

سخنرانیِ جلسه چهارم، محرم 1389 ، مسجد محمدیه : صفات افراد لشگر یزید

صفت سوم : قساوت قلب(درس اول) ،  عنوان : ریشه های قساوت قلب ( مورد اول : اصرار بر گناه )

 

 

 

 

 


 

تعریف قساوت قلب : برای این عنوان می توان چند تعریف ذکر کرد : متاثر نشدن و بی تفاوتی از مصائب و مشکلاتی که به اطرافیان و انسانها می رسد ،متاثر نشدن از یاد و نام خداوند متعال و امتناع قلبی از دعوت انبیاء ، سختی و عدم انعطاف پذیری و انفعال دل

آیات : ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَالِكَ فَهِىَ كاَلحِْجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَة... (بقره،74) معنى : سپس دل‏هاى شما بعد از آن [معجزه شگفت‏انگیز] سخت شد، مانند سنگ یا سخت‏تر...

  فَوَیْلٌ لِّلْقَاسِیَةِ قُلُوبهُُم مِّن ذِكْرِ الله...(زمر،22) معنى  : پس واى بر آنان كه دل‏هایشان از یاد كردن خدا سخت است......

 أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ ءَامَنُواْ أَن تخَْشَعَ قُلُوبهُُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَ مَا نَزَلَ مِنَ الحَْقّ‏ِ وَ لَا یَكُونُواْ كاَلَّذِینَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلُ فَطَالَ عَلَیهِْمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبهُُمْ....(حدید،16) معنى : آیا براى اهل ایمان وقت آن نرسیده كه دل هایشان براى یاد خدا و و قرآنى كه نازل شده نرم و فروتن شود؟ و مانند كسانى نباشند كه پیش از این كتاب آسمانى به آنان داده شده بود، آن گاه روزگار [سرگرمى در امور دنیا و مشغول بودن به آرزوها�%8

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 19 بهمن 1389    | توسط: mahmood javadi    | طبقه بندی: سخنرانی های اقای جوادی در محرم 89- مسجد محمدیه،     |
نظرات()