تبلیغات
معرفی اسلام ناب، بدون حاشیه و به دور از تعصب - اهل بیت 2 (حضرت فاطمه س)

مهم براى ما این است كه از شیوه زندگى حضرت زهرا علیها سلام درس بگیریم و نباید فقط به عزادارى بپردازیم.حال در زیر یكى از درس هائى كه از زندگى حضرت زهرا میگیریم را ذكر میكنیم :

ع، علل الشرائع أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَرْوَزِیُّ عَنْ جَعْفَرٍ الْمُقْرِی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَوْصِلِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِی زَیْدٍ الْكَحَّالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ كَانَتْ فَاطِمَةُ ع إِذَا دَعَتْ تَدْعُو لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ لَا تَدْعُو لِنَفْسِهَا فَقِیلَ لَهَا یَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ إِنَّكِ تَدْعِینَ لِلنَّاسِ وَ لَا تَدْعِینَ لِنَفْسِكِ فَقَالَتِ الْجَارَ ثُمَّ الدَّار

                        بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص: 82

چند روایت راجع به همسایه :

 مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ مَنْ آذَى جَارَهُ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ رِیحَ الْجَنَّةِ وَ مَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ وَ مَنْ ضَیَّعَ حَقَّ جَارِهِ فَلَیْسَ مِنَّا وَ مَا زَالَ جَبْرَئِیلُ یُوصِینِی بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَیُوَرِّثُهُ وَ مَا زَالَ یُوصِینِی بِالْمَمَالِیكِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَیَجْعَلُ لَهُمْ وَقْتاً إِذَا بَلَغُوا ذَلِكَ الْوَقْتَ أُعْتِقُوا وَ مَا زَالَ یُوصِینِی بِالسِّوَاكِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَیَجْعَلُهُ فَرِیضَةً وَ مَا زَالَ یُوصِینِی بِقِیَامِ اللَّیْلِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّ خِیَارَ أُمَّتِی لَنْ یَنَامُوا(وسائل الشیعه)

مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْبَجَلِیِّ عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ الْوَصَّافِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا آمَنَ بِی مَنْ بَاتَ شَبْعَانَ وَ جَارُهُ جَائِعٌ قَالَ وَ مَا مِنْ أَهْلِ قَرْیَةٍ یَبِیتُ فِیهِمْ جَائِعٌ یَنْظُرُ اللَّهُ إِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَة(وسائل الشیعه)

و اما در آیه 36 سوره نساء آمده است :

وَ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَ لَا تُشرِْكُواْ بِهِ شَیًْا  وَ بِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَنًا وَ بِذِى الْقُرْبىَ وَ الْیَتَامَى وَ الْمَسَاكِینِ وَ الجَْارِ ذِى الْقُرْبىَ وَ الجَْارِ الْجُنُبِ وَ الصَّاحِبِ بِالْجَنبِ وَ ابْنِ السَّبِیلِ وَ مَا مَلَكَتْ أَیْمَانُكُمْ  إِنَّ اللَّهَ لَا یحُِبُّ مَن كَانَ مخُْتَالًا فَخُورًا(36)

و اما تا چند خانه همسایه انسان هستند :

 مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ جَمِیلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ حَدُّ الْجِوَارِ أَرْبَعُونَ دَاراً مِنْ كُلِّ جَانِبٍ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِه(وسائل الشیعه)

و  البته این نكته را هم توجه داشته باشیم كه یكى از همسایه هاى ما ممكن است مسجد باشد و طبق این حرف بالا هریك از ما حتما مسجد همسایه ما هم میشود.به حدیث زیر توجه شود :

 وَ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع أَنَّهُ قَالَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَا یَشْهَدُ الصَّلَاةَ مِنْ جِیرَانِ الْمَسْجِدِ إِلَّا مَرِیضٌ أَوْ مَشْغُول‏

                        من لا یحضره الفقیه، ج‏1، ص: 376

............................................................

عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِیزِ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ جَاءَتْ فَاطِمَةُ ع تَشْكُو إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص بَعْضَ أَمْرِهَا فَأَعْطَاهَا- رَسُولُ اللَّهِ ص كُرَیْسَةً وَ قَالَ تَعَلَّمِی مَا فِیهَا فَإِذَا فِیهَا مَنْ كانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یُؤْذِی جَارَهُ وَ مَنْ كانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلْیُكْرِمْ ضَیْفَهُ وَ مَنْ كانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلْیَقُلْ خَیْراً أَوْ لِیَسْكُت‏                        الكافی، ج‏2، ص: 667

سند حدیث صحیح است.

در این روایت 3 دستور به حضرت زهرا داده شده است.در رابطه با دستور اول در سیره عملى حضرت زهرا بحث كردیم و اما اكنون راجع به دستور دوم و سوم بحث میكنیم.

مباحثى راجع به مهمان و مهمانى :

 أَكْرِمْ ضَیْفَكَ وَ إِنْ كَانَ حَقِیراً وَ قُمْ عَنْ مَجْلِسِكَ لِأَبِیكَ وَ مُعَلِّمِكَ وَ إِنْ [لَوْ] كُنْتَ أَمِیراً (191/ 2).

                        تصنیف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 435

تحف العقول عَنْ أَبِی مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِیِّ ع قَالَ لَا تُكْرِمِ الرَّجُلَ بِمَا یَشُقُّ عَلَیْهِ.

                        بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏72، ص: 141

 در آداب مهمانى وارد شده است: مردى امیر المؤمنین علیه السّلام را دعوت كرد. آن حضرت فرمود: «در صورتى كه سه چیز را از من بپذیرى، من هم دعوت تو را مى‏پذیرم.» گفت: یا امیر المؤمنین، آن‏ها چیست؟ فرمود: «از بیرون منزل چیزى برایم تهیّه نكنى و از آن چه در خانه دارى، از من دریغ نكنى و زن و فرزندت را به زحمت و فشار نیندازى.» عرض كرد: پذیرفتم. امیر المؤمنین علیه السّلام هم دعوتش را قبول فرمود.

                        آداب سفر در فرهنگ نیایش، ص: 146

در حدیثى از پیغمبر گرامى اسلام ص مى‏خوانیم: الضیف دلیل الجنة:" میهمان راهنماى راه بهشت است"!

                         بحار الانوار- جلد 75 صفحه 460 (حدیث 14) باب 93

رسول خدا مى‏فرماید: اذا اراد اللَّه بقوم خیرا اهدى الیهم هدیة، قالوا: و ما تلك الهدیة؟ قال: الضیف، ینزل برزقه، و یرتحل بذنوب اهل البیت:

" هنگامى كه خداوند اراده كند نسبت به جمعیتى نیكى نماید هدیه گرانبهایى براى آنها مى‏فرستد، عرض كردند اى پیامبر خدا! چه هدیه‏اى؟

فرمود: میهمان، با روزى خویش وارد مى‏شود، و گناهان خانواده را با خود مى‏برد" (و بخشوده مى‏شوند)

                  بحار الانوار- جلد 75 صفحه 460 (حدیث 14) باب 93

 امام صادق ع مى‏فرماید: المؤمن لا یحتشم من اخیه، و ما ادرى ایهما اعجب؟ الذى یكلف اخاه اذا دخل علیه ان یتكلف له؟ او المتكلف لاخیه؟:

" افراد با ایمان از برادر مؤمن خود رودرواسى ندارند، و من نمى‏دانم كدامیك از این دو عجیبتر است؟ كسى كه به هنگام ورود بر برادر خود او را به تكلف مى‏افكند؟ و یا كسى كه شخصا به سراغ تكلف براى میهمان مى‏رود"؟         " بحار الانوار" جلد 75 صفحه 453. [.....]

" سلمان فارسى" از پیغمبر گرامى اسلام ص چنین نقل مى‏كند كه فرمود: ان لا نتكلف للضیف ما لیس عندنا، و ان نقدم الیه ما حضرنا:

" براى میهمان نسبت به آنچه نداریم تكلف نكنیم، و آنچه موجود است مضایقه ننمائیم.      " محجة البیضاء" جلد 3 صفحه 29 (باب ثالث).

  امیر مؤمنان على ع از پیغمبر اكرم ص نقل مى‏كند كه فرمود: من حق الضیف ان تمشى معه فتخرجه من حریمك الى البر: " از حقوق میهمان آنست كه او را تا در خانه بدرقه كنى"                            بحار الانوار جلد 75 صفحه 451.

از جمله وظایف میزبان در پیشگاه خدا این است كه غذایى را كه آماده ساخته است تحقیر نكند چرا كه نعمت خدا هر چه باشد عزیز و محترم است، ولى در میان مترفین و ارباب تكلف معمول است كه هر قدر سفره را رنگین كنند مى‏گویند:

چیز ناقابلى بیش نیست و لایق مقام شما نمى‏باشد! همانگونه كه میهمان نیز وظیفه دارد آن را كوچك نشمرد.

در حدیثى از امام صادق ع مى‏خوانیم: هلك امرؤ احتقر لاخیه ما یحضره و هلك امرؤ احتقر من اخیه ما قدم الیه:

" میزبانى كه آنچه را براى برادرش آماده ساخته كوچك بشمرد هلاك (و گمراه) شده است، همچنین میهمانى كه آنچه را كه نزد او حاضر كرده‏اند كوچك بشمرد گمراه است"!                         محجة البیضاء جلد 3 صفحه 30

امام صادق مى‏فرماید: اذا دخل احدكم على اخیه فى رحله فلیقعد حیث یامر صاحب الرحل، فان صاحب الرحل اعرف بعورة بیته من الداخل علیه:

" هنگامى كه یكى از شما وارد منزلگاه برادر مسلمانش مى‏شود هر جا به او پیشنهاد مى‏كند بنشیند، چرا كه صاحب منزل به وضع منزل خود و آن قسمتهایى كه نباید آشكار گردد آشناتر است"                     " بحار الانوار" جلد 75 صفحه 451.

و اما آیاتى راجع به آداب مهمانى : در سوره نور آمده است :

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ بُیُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى‏ أَهْلِها ذلِكُمْ خَیْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (27)

فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فیها أَحَداً فَلا تَدْخُلُوها حَتَّى یُؤْذَنَ لَكُمْ وَ إِنْ قیلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ أَزْكى‏ لَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلیمٌ (28)

همچنین درآیه 53  سوره احزاب آمده است :

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیِّ إِلاَّ أَنْ یُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى‏ طَعامٍ غَیْرَ ناظِرینَ إِناهُ وَ لكِنْ إِذا دُعیتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَ لا مُسْتَأْنِسینَ لِحَدیثٍ إِنَّ ذلِكُمْ كانَ یُؤْذِی النَّبِیَّ فَیَسْتَحْیی‏ مِنْكُمْ وَ اللَّهُ لا یَسْتَحْیی‏ مِنَ الْحَق‏

جمله" غَیْرَ ناظِرِینَ إِناهُ" معنایش این است كه منتظر ورود ظرف طعام نباشید، و خلاصه زیاد مزاحم او نشوید، كه به انتظار رسیدن طعام زودتر از موعد حاضر شوید، و در نتیجه وقت بیشترى از او تلف كنید.

و اما راجع به دستور دوم در این حدیث باید گفته شود كه احادیثى در این باره وارد شده است كه در زیر به آنها اشاره میشود :

21 مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ رِبَاطٍ عَنْ بَعْضِ رِجَالِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَا یَزَالُ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ یُكْتَبُ مُحْسِناً مَا دَامَ سَاكِتاً فَإِذَا تَكَلَّمَ كُتِبَ مُحْسِناً أَوْ مُسِیئا                              الكافی    ج‏2    116 

در خطبه متقین هم یكى از صفات متقین اینجور  بیان شده كه منطقهم الصواب‏

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِأَبِی ذَرٍّ أَ لَا أُعَلِّمُكَ عَمَلًا ثَقِیلًا فِی الْمِیزَانِ خَفِیفاً عَلَى اللِّسَانِ قَالَ بَلَى یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الصَّمْتُ وَ حُسْنُ الْخُلُقِ وَ تَرْكُ مَا لَا یَعْنِیك‏

                        إرشاد القلوب إلى الصواب، ج‏1، ص: 104

..................................................................

به روایت زیر توجه شود :

عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ع قَال أَلَا وَ إِنَّ أَبْغَضَ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ مَنْ یَقْتَدِی بِسُنَّةِ إِمَامٍ وَ لَا یَقْتَدِی بِأَعْمَالِه‏

                        الكافی، ج‏8، ص: 234

حال که ما میگوییم ما پیرو حضرت زهراء علیها سلام هستیم آیا به سنت آن بزرگوار اقتدا میکنیم.

فکر نکنیم همینکه بگوییم ما پیرو آن حضرت هستیم کافی است.خیر در آیات اول سوره عنکبوت آمده است :

أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَكُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ (2)

وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذینَ صَدَقُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ الْكاذِبینَ (3)

أَمْ حَسِبَ الَّذینَ یَعْمَلُونَ السَّیِّئاتِ أَنْ یَسْبِقُونا ساءَ ما یَحْكُمُونَ (4)

یکی از سنتهای آن بزرگوار ازدواج آن حضرت بوده است.(از کتاب آقای مکارم بحث ازدواج آن حضرت توضیح داده شود)

حال آیا ما پیرو اعمال امامان هستیم یا نه؟در روزگار ما شاید فقط اسم اسلام باقی مانده باشد و بعضی از ما فقط ادعای اسلام و تشیع داریم ولی از عمل خبری نیست.در حکمت 369 نهج البلاغه آمده است :

وَ قَالَ ( علیه‏السلام  )یَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا یَبْقَى فِیهِمْ مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا رَسْمُهُ وَ مِنَ الْإِسْلَامِ إِلَّا اسْمُهُ وَ مَسَاجِدُهُمْ یَوْمَئِذٍ عَامِرَةٌ مِنَ الْبِنَاءِ خَرَابٌ مِنَ الْهُدَى سُكَّانُهَا وَ عُمَّارُهَا شَرُّ أَهْلِ الْأَرْضِ مِنْهُمْ تَخْرُجُ الْفِتْنَةُ وَ إِلَیْهِمْ تَأْوِی الْخَطِیئَةُ یَرُدُّونَ مَنْ شَذَّ عَنْهَا فِیهَا وَ یَسُوقُونَ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْهَا إِلَیْهَا یَقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَبِی حَلَفْتُ لَأَبْعَثَنَّ عَلَى أُولَئِكَ فِتْنَةً تَتْرُكُ الْحَلِیمَ فِیهَا حَیْرَانَ وَ قَدْ فَعَلَ وَ نَحْنُ نَسْتَقِیلُ اللَّهَ عَثْرَةَ الْغَفْلَةِ

.......................................................................................

شاید بهترین بحثى كه بشود در ایام مربوط به ائمه براى مردم باز كرد بحث سیره عملى ائمه باشد كه آنها در زندگى چگونه رفتار میكردند و ما هم سعى كنیم اعمالمان را مطابق با آنها بكنیم و بحث كردن روى بعضى چیزها مثل اینكه آیا عالم براى حضرت زهرا خلق شده و آیا آن حضرت عالم را خلق كرده اند علاوه بر اینكه ثمره عملى ندارد داراى دلیل متقنى هم ظاهرا نیست.بنابراین بحث ما در رابطه با سیره عملى آن حضرت میباشد.

در روایتى از امام سجاد علیه السلام وارد شده است كه : أَلَا وَ إِنَّ أَبْغَضَ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ مَنْ یَقْتَدِی بِسُنَّةِ إِمَامٍ وَ لَا یَقْتَدِی بِأَعْمَالِه‏                        الكافی، ج‏8، ص: 234

طبق این روایت اینكه ما ادعا كنیم حضرت زهرا را دوست داریم ولى عملمان مطابق اعمال‏آن حضرت نباشد مورد غضب خدا قرار گرفته ایم.

از جمله اعمال آن حضرت بحث عبادت و نماز آن حضرت میباشد.به روایاتى در این باب توجه شود : عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَخِیهِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع قَالَ رَأَیْتُ أُمِّی فَاطِمَةَ ع قَامَتْ فِی مِحْرَابِهَا لَیْلَةَ جُمُعَتِهَا فَلَمْ تَزَلْ رَاكِعَةً سَاجِدَةً حَتَّى اتَّضَحَ عَمُودُ الصُّبْحِ وَ سَمِعْتُهَا تَدْعُو لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَات وَ تُسَمِّیهِمْ وَ تُكْثِرُ الدُّعَاءَ لَهُمْ وَ لَا تَدْعُو لِنَفْسِهَا بِشَیْ‏ءٍ

                        بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص: 81

كانت فاطمة ع تنهج(میلرزید) فی صلاتها من خوف الله تعالى.إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏1  105 

وَ قَالَ الْحَسَنُ مَا كَانَ فِی الدُّنْیَا أَعْبَدَ مِنْ فَاطِمَةَ ع كَانَتْ تَقُومُ حَتَّى تَتَوَرَّمَ قَدَمَاهَا

                        بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص: 76

بنابراین یكى از سیره هاى عملى حضرت زهراء بحث ارتباط با خدا و صحبت با خدا است.حال ما به چه اندازه با خدا در ارتباطیم‏?ارتباط  ما با خدا در نماز است.حال آیا این ارتباط در نمازهایمان حاصل میشود?آیا ما از ارتباط با خدا لذت میبریم‏? عبادت خدا و نماز باید براى ما بسیار مهم باشد. به احادیث زیر دقت شود :

روایات زیر در كتاب كافى بَابُ مَنْ حَافَظَ عَلَى صَلَاتِهِ أَوْ ضَیَّعَهَا آمده است :

6 عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَیْنَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ بَیْنَا رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ فِی الْمَسْجِدِ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ فَقَامَ یُصَلِّی فَلَمْ یُتِمَّ رُكُوعَهُ وَ لَا سُجُودَهُ فَقَالَ ص نَقَرَ كَنَقْرِ الْغُرَابِ لَئِنْ مَاتَ هَذَا وَ هَكَذَا صَلَاتُهُ- لَیَمُوتَنَّ عَلَى غَیْرِ دِینِی‏

7 عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ حَرِیزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ لَا تَتَهَاوَنْ بِصَلَاتِكَ فَإِنَّ النَّبِیَّ ص قَالَ عِنْدَ مَوْتِهِ لَیْسَ مِنِّی مَنِ اسْتَخَفَّ بِصَلَاتِهِ لَیْسَ مِنِّی مَنْ شَرِبَ مُسْكِراً لَا یَرِدُ عَلَیَّ الْحَوْضَ لَا وَ اللَّه‏

10 مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا قَامَ الْعَبْدُ فِی الصَّلَاةِ فَخَفَّفَ صَلَاتَهُ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِمَلَائِكَتِهِ أَ مَا تَرَوْنَ إِلَى عَبْدِی كَأَنَّهُ یَرَى أَنَّ قَضَاءَ حَوَائِجِهِ بِیَدِ غَیْرِی أَ مَا یَعْلَمُ أَنَّ قَضَاءَ حَوَائِجِهِ بِیَدِی‏

11 عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ إِنَّمَا جُعِلَتِ النَّافِلَةُ لِیَتِمَّ بِهَا مَا أُفْسِدَ مِنَ الْفَرِیضَة

15 مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ أَبِی إِسْمَاعِیلَ السَّرَّاجِ عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ الْأَوَّلُ ع إِنَّهُ لَمَّا حَضَرَ أَبِیَ الْوَفَاةُ قَالَ لِی یَا بُنَیَّ إِنَّهُ لَا یَنَالُ شَفَاعَتَنَا مَنِ اسْتَخَفَّ بِالصَّلَاة

حال چرا ماها گاهى نماز را سبك میشماریم و چرا از نماز لذت نمیبریم‏?دلیل آن عدم آشنائى ما با خدا است.اگر ما خدا را خوب میشناختیم میدانستیم چرا باید عبادت كنیم و از عباداتمان لذت میبردیم.

در نهج البلاغه یکی از صفات متقین اینجور بیان شده است : عَظُمَ الْخَالِقُ فِی أَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ مَا دُونَهُ فِی أَعْیُنِهِم یکی از مهمترین چیزهائی که باید ما انجام دهیم شناخت خدا و شناخت عظمت خداست.این همه که از عظمت اهل بیت گفته میشود از عظمت خدا گفته نمیشود.عظمت خدا را اگر کسی میخواهد درک کند باید رجوع به کتاب خدا بکند.اینکه ما در نماز حضور قلب نداریم یکی از دلائلش این است که خدا را نشناخته ایم و در نتیجه میآییم و سوال میکنیم نماز خواندن یک عمل تکراری است و اصلا  اینکه نماز ها به این صورت تنظیم شده است برای این است که ما بیشتر خدا را بشناسیم.

اگر کسی عظمت خدا برایش ثابت شد میداند چرا باید نماز بخواند و نمازش را تند و سریع نمیخواند..

..................................................................

حضرت زهراء در خطبه معروف خود که فلسفه احکام و بعضی مسائل دینی را بیان نموده اند در رابطه با فلسفه امامت میفرمایند :

و امامتنا امانا للفرقه

این جمله دال بر این است که در مسائل اختلافی باید به ائمه رجوع کرد و تازه در دوران ما خود احادیث ائمه باید با معیارقرآن سنجیده شوند.

بنابراین اسلام از دو منبع قرآن و اهل بیت تشکیل شده است و معیار ما باید در تشخیص مسائل این دو باشد نه اینکه چیز یا شخص دیگری برای ما معیار شود.هر کس دیگر هم خواست معیار باشد باید اعمال و گفتارش مطابق با این دو منبع باشد.بنابراین اینکه ما میگوییم فلان شخص شاخص و معیار است حرف اشتباهی است.

حال ما باید سعی کنیم طبق وسع خود اهل تشخیص شویم و اهل تشخیص شدن به این است که ما با منابع دین ارتباط داشته باشیم و خودمان معیار حقانیت را از آن بدست آوریم.

ممکن است گروهی بخواهند اصلا ما از قرآن و اهل بیت فهمی نداشته باشیم تا خود کار خود را بکنند.